راه ما باز و جان مان آزاد است!

سلام مطلب فوق خيلي زيبا بود وباعث شد من واقعا ياد بگيرم كه هر شري را به خبري تبديل كنم واين كه بخندم به كساني كه چشم خنديدن من رو ندارن .ممنون وتشكر

سلام .اين روزها روزهاي غم افزايي است !وقتي فريادها در گلو خفه شود!وقتي تنها و تنها يك جانبه و از سر غرور واهي و حمق سخن بگويند و قدرت را در آغوش بكشند آنهم با نداي دين ساختگي !وقتي تمامي راههاي باليدنمان را سد كنند و همرنگان خود را حق دهند!چه احساسي جز يأس ميتوان داشت!تنها دلخوشيم به تلاشهايمان كه اگر اين بدخواهان و تنگ نظران برتابند!

آفرین بر شما معلم بزرگوار.

من هم از کلام شما آموختم.

باید شاد باشیم، پرتلاش و امیدوار.

بدانیم هدف دشمن سرخوردگی و نا امیدی ماست.

در پایان نوشته اید«ما بسیاریم و راه ما باز است». چه راهی است که باز مانده باشد؟ اگر هم راهی هم "باز" باشد، آن راهی نیست که از ابتدا در پیش گرفته باشیم. راهی است که به ما تحمیل شده.

موافقم و به نظرم در این شرایط شدیدا باید تلاش کرد و به جلو قدم برداشت. من بعد از وقایع اخیر ( که برای من مشابه اش از مدت ها پیش شروع شده بود ) بیشتر و بیشتر تلاش می کنم. می دانم اگر به زانو در بیایم باز می مانم از کسانی مانند شما که سرمایه های امثال من هستید. همچنان که در ایمیل ذکر کردم به یاد شما هستم و آرزوی امیدهای بیشتر را برای شما دارم.

سلام خانم احمدنیا "اما ما از پای درنمی آییم. ما همچنان تلاش مثبت می کنیم، می نویسیم، می خوانیم، درس می دهیم، پژوهش می کنیم، کاری که از دست مان بر میآید انجام می دهیم، هوای عزیزان مان را داریم، پیش می رویم با عزت، مهربانی، و خیراندیشی در مسیر رشد، خلاقیت و ثمربخشی مان. به جای آه و حسرت و غصه، می گوییم و می خندیم؛ می خندیم به ریش آنان و گیس آنان که کوته فکر و تنگ نظرند! "

فکر می کنم من و دوستانی که کم و بیش همسن هستیم باید برای یک بار هم که شد با همه ی وجود به زندگی "اری" بگوییم این روزها جای هر چه باشد جایی برای یاس و نامیدی نیست. از اینکه بانویی در جایگاه شما اینگونه با شهامت و صادقانه می نویسد من امیدوارتر میشوم و به خودم و نسل خودم نهیب می زنم چرا که خواسته یا نا خواسته میل غریبی داریم به مایوس شدن. سالم امیدوار و پر از قهقهه باشید

ای مردمانِ اُورفالِس ،شما می توانید دُهُل را در پلاس بپیچید و سیم های ساز را باز کنید، اما کیست که بتواند چکاوک را از خواندن باز دارد؟ ممنون به خاطر این پست بسیار زیبا.

عاشق این آرامش و توصیه های خوب تون هستم...ما همچنان امیدوار تلاش می کنیم برای روزهایی بهتر...به امید روزهایی بهتر

من هم آموختم.خیلی خیلی ممنونم. چندروزپیش چند ده نفرازآقایان وخانمهای ... با وانت به جلوی سفارت انگلیس رفتندوسنگ اندازی کردن .اینها اراذل واوباش نبودن ؟؟؟ واقعا که فهمیدیم دولت دست چه کسانی افتاد!!!!

من همیشه از خودم می پرسم که شما چطور می تونین با این همه فشاری که روی مردم ایران هست و روی شما و امثال شما بخاطر موقعیت کاریتون بیشتر هم هست اینقدر خوش اخلاق و مثبت و دلنشین باشین. خیلی زود البته به خودم جواب می دم. به نظر من آدمایی می تونن با بقیه این همه در صلح باشن که در درونشون صلح برقرار باشه. کسی که جز به خوبی کردن و منفعت رسوندن و شاد و امیدوار کردن بقیه فکر نمیکنه نهاد پاکی داره که می تونه اینقدر خوبی ها رو پخش کنه. اونهایی هم که همیشه عصبانیند واذیت می کنند وسنگ می اندازن جلوی پای بقیه، درونی آشفته و عصبانی و نگران دارند و خودشون قبل از هر کسی در رنجند. بهر حال از کوزه همان برون تراود که در اوست.هیچ کدوم از تلاشهای شما بی ثمر نیست، حتی با وجود یک دنیا سیاه دل. هزارتا دلیل هم براش هست.

من طی مرور بایگانی شما به کامنتی از خودشو ... برخوردم که به نظرم خیلی قشنگ اومد و بی مناسبت نیست بذارمش.

«در ضمن استاد يه واحدي ميشه تحت عنوانه جامعه شناسي مهرباني ارائه کرد که شما بشين استادش.اينو جدي ميگم!!!»

http://blog.ahmadnia.net/spip.php?a...

فکرکنم اگراین امیدواری باواقعیت عینی سازگاری داشته باشدباعث تقویت روحیه میشودامااگرتنهاجنبه ایده الیستی وتخیلی پیداکندبه دلیل تضادی که باواقعیتی که فرد هروزه باان دست به گریبان است فرددچارسرخوردگی بیشترویاس ناامیدی میشود.(همیشه نمی توان خندیدوباوضع موجودسخت میتوان امیدواربود) سرخوردگی وزخمی کردن غرور ملی دردی است که سخت میتوان انتظارالتیام ان راداشت انان هم به مامیخندند راه راهم... هرکه امد بارخودرابست ورفت ماهمان بدبخت خواربی نصیب. زان چه حاصل جزدروغ وجزفریب؟ زین چه حاصل جزفریب وجزفریب؟(زمستان-اخوان ثالث)

سلام حرف‌های درستی است. به نظرم ما برای خوب بودن کار زیادی قرار نیست انجام بدهیم. خیلی ساده است.ما فقط باید خودمان باشیم. ما فقط باید مردم باشیم. وقتی مردمیم خوبیم و برای بدها هراسناک جلوه می کنیم.

روحیه گرفتما.. مرسی

درود بر شمااستاد گرامی. امروز ، سالروز تولد مردی بزرگ است که عدالت را با او می سنجند. جمله معروفی دارد: دنیا یک خواب است ، که اگرش باورش کنی ، باخته ای. بنظرم این پست شما ، دقیقاً نقطه ی عطف و وجه تمایز شما با کسانی است که خود را بزرگ می پندارند و معرفی می کنند ولی بزرگ نیستند . خود را هوشمند و روشنفکر می خوانند و نیستند . بعد از روزها و هفته های بسیار ، می خواهم زندگی کنم . از زندگی بخوانم و از زندگی بگویم.

استاد واقعا عالي بود، راست مي گوييد كه در فضاي فعلي جامعه بايد بخنديم ، بخوانيم ، بنويسيم ، ياد بگريم . اين چيزي هست كه اونا ازش ميترسند. پس من آمده ام براي مبارزه با قلم و آگاهيم . زنده باد آنكه مرا اصلاح كرد

سلام

دست در دست هم دهيم به مهــــر براي بهتر زيستن در مسير كمال زندگي

پ.ن:

شمال خيلي جاتون خالي بود. اين آلودگي هواي تهران را بهانه كنيد و تا تمشك‌هاي جنگلي شمال تمام نشده سفري دست و پاكنيد.

سلام زنده باد روحیه خوب شما. این هم یک نوشته طنز که امیدوارم در تقویت روحیه دوستان موثر باشد: http://psarrami.blogspot.com/

سلام دیشب خواب شما را دیدم.برام جالب بود. موفق باشید.

سلام دکتر.مطمئا با شما موافقم..امیدوارم حال شما خوب باشه و سلامت و موفق باشید.به نظر من بهترین راه حل کمک کردن به دیگران هستش.باید بدیم تا بگیریم.تا شادی نرسونیم شادی نمیگیریم.

عالی بود

لطفا لينك زيرو چك كنيد:

http://www.rottengods.com/2009/07/p...

خوشحال میشیم به وبلاگمون سر بزنین اجازه میدین لینکتون کنیم؟

بيم و اميد كلامتان بجاست فقط علاوه بر ايمان و اميد به راه باز بايد به جاده‌ي دراز هم واقف باشيم تا با هر جذر و مد حوادث ميان بيم و اميد در نوسان نباشيم و واقع‌بين بمانيم.

درود ما زنده ایم، زنده ایم و پویا همه با هم... افق نزدیکتر از آن چیزی است که به نظر می رسد. شادزی

سلام متشکرم از مطالبتون .افسوس زدست فلک سپیده باز/شهرزاده به زلت گدازاده به ناز /نرگس زبرهنگی سرافکنده به خاک/صدپیراهن حریر پوشیده پیاز